Domy i apartamenty na sprzedaż i wynajem na Phukecie.

Cudzoziemcy mogą posiadać lokal w kondominium w całości, na swoje nazwisko, z tytułem pełnej własności (freehold).

Łącznie cudzoziemcy mogą posiadać do 49% powierzchni sprzedażowej każdego budynku. Pozostałe 51% musi należeć do właścicieli tajskich.

Środki na zakup muszą wpłynąć z zagranicy w walucie obcej. Przy przelewach w wysokości 50 000 USD lub więcej tajski bank wystawia formularz Foreign Exchange Transaction (FET), którego Urząd Gruntowy wymaga w dniu przeniesienia własności.

Propozycje podniesienia limitu dla cudzoziemców do 75% były dyskutowane, ale nie stały się prawem. Nadal obowiązuje zasada 49%.

Cudzoziemcy nie mogą posiadać gruntu na własne nazwisko. Sam dom może należeć do Państwa, natomiast grunt jest użytkowany na podstawie zarejestrowanej dzierżawy.

Dzierżawę gruntu można zarejestrować w Urzędzie Gruntowym na maksymalnie 30 lat. Opcje przedłużenia, takie jak 30+30, są zobowiązaniami zapisanymi w umowie, a nie gwarancją ustawową.

Inne prawa podlegające rejestracji: superficies (prawo własności budynku na cudzym gruncie) oraz użytkowanie, czyli usufruct (prawo do korzystania z nieruchomości i jej dochodów przez określony czas lub dożywotnio).

Propozycja dzierżawy na 99 lat to wciąż tylko projekt. Obecnie maksymalny okres rejestracji nadal wynosi 30 lat.

Cudzoziemcy mogą dzierżawić grunt na maksymalnie 30 lat, z rejestracją w Urzędzie Gruntowym. Tajska spółka może posiadać grunt tylko wtedy, gdy ma rzeczywistych tajskich udziałowców. Korzystanie z podstawionych udziałowców (nominee) jest nielegalne i aktywnie ścigane.

Przed zakupem należy sprawdzić tytuł własności (Chanote to najmocniejszy tytuł), dostęp do drogi, przeznaczenie terenu i lokalne przepisy budowlane. Niektórych rodzajów gruntów, np. gruntów rolnych Sor Por Kor, nie można sprzedać.

Inwestycja w wysokości co najmniej 40 milionów batów może pozwolić cudzoziemcowi na zakup do 1 rai gruntu pod dom, za zgodą ministra. Taka zgoda jest udzielana rzadko.

Cudzoziemcy mogą kupować lokale komercyjne w kondominiach, takie jak biura i sklepy, w ramach limitu 49%, a także najmować lub dzierżawić budynki typu shophouse, biura i grunty na maksymalnie 30 lat.

Do prowadzenia działalności potrzebna jest tajska spółka i pozwolenie na pracę. Zgodnie z ustawą Foreign Business Act cudzoziemcy posiadają zwykle do 49% spółki, chyba że działalność korzysta ze wsparcia BOI lub innego zwolnienia.

Pełna własność (freehold): nieruchomość należy do Państwa bezterminowo i można ją sprzedać lub pozostawić spadkobiercom. W przypadku cudzoziemców dotyczy to lokali w kondominiach.

Dzierżawa (leasehold): przysługuje Państwu prawo do korzystania z nieruchomości przez zarejestrowany okres, maksymalnie 30 lat. Należy sprawdzić, czy umowa pozwala na przeniesienie prawa na kupującego lub spadkobierców.

Przeniesienie pełnej własności: opłata za przeniesienie 2% wartości szacunkowej (często dzielona między kupującego a sprzedającego) oraz podatki sprzedającego: specjalny podatek od działalności gospodarczej (specific business tax) 3,3% przy posiadaniu krótszym niż 5 lat, w przeciwnym razie opłata skarbowa 0,5%, a także podatek u źródła.

Zarejestrowana dzierżawa: opłata rejestracyjna 1% oraz opłata skarbowa 0,1% od łącznej kwoty czynszu. Obniżona opłata za przeniesienie 0,01%, oferowana w latach 2025–2026, dotyczyła wyłącznie tajskich nabywców.

Należy sprawdzić dorobek dewelopera, pozwolenie na budowę i decyzję środowiskową (EIA), a także to, czy harmonogram płatności odpowiada postępom budowy. Własność przechodzi w Urzędzie Gruntowym po ukończeniu budynku. Przed dokonaniem płatności należy zlecić weryfikację umowy kupna-sprzedaży.

Najem krótszy niż 30 dni jest traktowany jako działalność hotelowa w rozumieniu ustawy Hotel Act i wymaga licencji, a regulaminy wielu kondominiów zakazują krótkich pobytów. Przed wystawieniem oferty sprawdzamy, co jest dozwolone w przypadku danej nieruchomości.

Zagranicznych gości należy zgłosić do urzędu imigracyjnego w ciągu 24 godzin (TM30). Dochód z najmu nieruchomości w Tajlandii podlega opodatkowaniu w Tajlandii.

Umowy najmu długoterminowego na okres dłuższy niż 3 lata muszą zostać zarejestrowane w Urzędzie Gruntowym, aby były skuteczne przez cały okres.

Sam zakup nieruchomości nie daje prawa do wizy, ale dla właścicieli nieruchomości istnieją opcje długiego pobytu, a my pomagamy w całej procedurze. Jeśli są Państwo w związku małżeńskim z obywatelem lub obywatelką Tajlandii, grunt może zostać zarejestrowany wyłącznie na współmałżonka, a Państwo podpisują oświadczenie, że środki należą do współmałżonka.